و چند نقطه چین به احترام نام قشنگت ، ای کاش مطمئن بودم که حرفهایم

  در یک جای امن دور از چشم آدمها پنهان می شوند

  تا راحت پس از سلام ،  نامت را می نوشتم

 و نوشتن نامت برای قطره های اشکم عقده نمی شد .

 اما حیف ، می ترسم نامت بر زبانی جاری شود و آنوقت ...

 پس بگذار عقده ی من و حرمت نام عزیزت حفظ شود .

 راستی تو می دانی چرا همیشه

 یک دلیل برای آمدن داریم و هزار بهانه برای نیامدن ؟

 شاید آن یک دلیل از آن تقدیر است و آن صدها بهانه برای تأخیر .

 عاشق ( بهانه ) بودن هم عالمی دارد .

 دلم برای بهانه ی بودن ، بهانه می گیرد .

 اما افسوس ، دیگر مجالی برای بهانه نیست .

 محض آخرین فصل شرجی چشمان پاک و معصومت 

 این آخرین بهانه را به بی تابی کودکانه ی دل بیقرارم ببخش .

 تنها یک بهانه مانده که آنهم تویی !

 با همی

 با هم که هستیم ساعتش خوب است

                    خوب نیست به ساعتت نگاه کنی

                                           کمی بیشتر بمانی بد نیست

                                                            بد است دوباره مرا چشم براه کنی

 

 مهربانترين؛
 اگر مي توانستم ديوانگي ام را براي تو شرح دهم
 اگر مي توانستم آنچه را كه در درونم به تلاطم در مي آيد برايت به تصوير بكشم
  اگر فقط يكبار از ميان نگاههاي سركشم حرف دل بيقرار را مي خواندي
  من زندگي را با بهشت شداد و گنج قارون عوض نمي كردم
 بگذار عاشقانه گلواژه هاي زندگاني ام را كه با وجود تو،
 رنگ اميد به خود گرفته اند ادامه دهم بگذار صادقانه بگويم :
 « دوستت دارم » .

 

 

 

 دلم گرفته است
 دلم گرفته است
 به ايوان ميروم و انگشتانم را
 به پوست کشيده شب ميکشم
 چراغهای رابطه تاريکند
 کسی مرا به آفتاب
 معرفی نميکند
 کسی مرا به ميهمانی گنجشکها نخواهد برد

 پرواز را بخاطر بسپار
 پرنده مردنيست